Media Rodzina, Poznań 2026.
Grzeczność
Tych dzieci jest czworo – chociaż w przedszkolu jest ich więcej. Ale ta czwórka: Tosia, Sara, Igor i Franek przyjaźnią się i starają się spędzać ze sobą czas jak najczęściej. Wspólnie też muszą dochodzić do prawd, które w zasadzie powinni im wpajać dorośli – rodzice i wychowawcy – ale znacznie przyjemniej jest samodzielnie ustalić zasady postępowania tak, żeby wszystkim wokół było miło. W tomiku „Już umiemy zachować się uprzejmie” w cyklu Mądra Mysz – w nowej podserii – dzieci mają przejąć rolę przewodników po świecie grzeczności (i nie tylko), żeby uświadomić małym czytelnikom, czego oczekuje się od nich w sytuacjach społecznych. Christian Tielmann proponuje odbiorcom książeczkę wypełnioną zwyczajnymi rutynowymi czynnościami i zajęciami. Oto dzieci w przedszkolu czas spędzają przy wspólnych posiłkach, czasami też na zabawie. Zwykłe wydarzenia prowokują je do rozważań na temat higieny (dlaczego przy kichaniu czy kaszlu należy zakryć usta, dlaczego trzeba myć ręce przed posiłkiem), ale znacznie częściej liczą się interakcje, w jakie bohaterowie wchodzą – i konsekwencje tych interakcji. Oto bowiem dzieci uświadamiają sobie, że wcale nie jest fajnie, kiedy rysują, a jedno żąda od drugiego podania kredki w określonym kolorze. Przy posiłkach też nie powinno się porywać całej tacy ulubionego przysmaku tylko dla siebie – a postarać się, żeby wystarczyło dla wszystkich, którzy mają na niego ochotę. Do tego obecność „magicznych słów” – coś, co każdy maluch musi sobie jak najszybciej wpoić, żeby uniknąć konfliktów i nieporozumień.
I zwykle tego typu uwagi przedstawiali dorośli. Panie przedszkolanki albo rodzice dbali o to, żeby w odpowiednim momencie zareagować i przedstawić właściwe podejście. Tym razem nie ma na to miejsca, to same dzieci – mali bohaterowie – są odpowiedzialne za przedstawianie zasad dobrego zachowania się w różnych okolicznościach. Dla czytelników będzie to z pewnością o wiele bardziej strawne i przyjemne od pouczeń ze strony dorosłych. Tu liczy się także fakt, że to dzieci same wychodzą z inicjatywą poprawienia niektórych postaw – zwracają sobie uwagę, wymyślają i wypracowują wspólnie zachowania, które usatysfakcjonują wszystkich w grupie. Przecież o wiele przyjemniej będzie rozmawiać (i łatwiej się porozumieć), kiedy każdy, kto chce zabrać głos, podniesie rękę i poczeka na swoją kolej (to już w ogóle naśladowanie dzieci ze szkoły, więc – element „dorosłości” w ujęciu bohaterów. Przedszkolaki wykazują się chęcią porozumienia i talentem do zażegnywania konfliktów. Szybko przekonują się, co im samym sprawia przykrość – i zapamiętują, żeby z takich zachowań rezygnować. Wprowadzają też to, co w zamian, więc mali odbiorcy sporo się z książeczki dowiedzą, a nie będą przy tym mieć wrażenia, że są stale upominani. Za stronę obrazkową odpowiada tym razem Lena Heger – i to autorka, która radzi sobie świetnie z bajkowym stylem w cyklu, nie będzie odbiorców odciągać od właściwych przesłań, za to pozwoli spędzać czas ze znanymi już bohaterami w nowej podserii. Obrazki pełnią tu ważną rolę – bo przyciągają uwagę maluchów i uprzyjemniają lekturę, są istotne w procesie budowania świadomości społecznej.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz