Czarne, Wołowiec 2026.
Narracje
Czyta się Amandę Montell z zachwytem i przerażeniem równocześnie, a te reakcje wcale się nie wykluczają, bo autorka dokonuje wnikliwej analizy dzisiejszego świata – a właściwie jego obowiązujących powszechnie interpretacji – ale opisuje swoje wnioski językiem, który daleki jest od transparentności i będzie dostarczać czytelnikom mnóstwa satysfakcji. Oczywiście, jeśli ktoś potrafi zdobyć się na dystans i czasami przyznać, że mechanizmy uchwycone przez autorkę stanowią rzeczywisty problem lub źródło frustracji. „Wiek magicznego myślenia. Opowieść o współczesnej irracjonalności” to książka, która obojętnym nikogo nie zostawi, nie ma na to szans – nie przy sporym ładunku emocjonalnym zgrabnie wtopionym w popularyzatorskie wyjaśnienia. Pojawia się tu momentami szalony misz-masz słów i dźwięków, z którego wyłoni się szereg błędów popełnianych najczęściej w ocenie rzeczywistości. Amanda Montell wie doskonale, że człowiek musi budować sobie narracje – inaczej nie poradzi sobie z nadmiarem danych i rozumieniem ich. Szuka zatem najbardziej szokujących czy dziwnych koncepcji, którymi ludzie usiłują zaprowadzić porządek w znanym sobie świecie, pyta o stosunek do ideałów, naświetla zjawiska, które pojawić się na szeroką skalę mogły tak naprawdę dopiero po upowszechnieniu się internetu. Sprawdza, jak ludzie próbują zaczarować swoją rzeczywistość, żeby była chociaż odrobinę mniej nieznośna, sięga po pseudonauki, teorie spiskowe i magiczne sposoby na poprawienie losu. Pyta o funkcjonowanie konsumentów i o układanie sobie relacji miłosnych – za każdym razem podchodzi do tematu tak, żeby zaakcentować najbardziej powszechne pułapki lub starannie maskowane wyzwania zamieniające się w drogi bez wyjścia. Podąża za internetowymi trendami lub clickbaitami, by nakreślić czytelnikom mechanizmy wabiące ich w rejony wcześniej niekoniecznie akceptowane.
Żeby przeanalizować wirtualną rzeczywistość, Amanda Montell czasami sięga po tematy nośne, anegdotyczne lub po prostu zabawne same w sobie, a znacznie częściej decyduje się na ujawnienie swojego udziału w danej kwestii. „Wiek magicznego myślenia” to w sporej części książka autobiograficzna, wykorzystanie własnej codzienności jako przestrogi dla innych, równie naiwnych czy idealistycznie nastawionych. Amanda Montell dzieli się z czytelnikami i konsekwencjami swoich terapii, i doświadczeniami z życia wziętymi – dzięki temu może stać się bardziej wiarygodna w błyskawicznym tempie i przejść do sedna komentarzy już bez konieczności udowadniania swoich kompetencji. Zawiązuje z czytelnikami relację niepowtarzalną – sprowadzającą się do przewodnictwa i wytyczania szlaków – a jednocześnie osobistą i wypełnioną prywatnymi lękami. To wszystko sprawia, że autorka ma szansę odnieść duży sukces, a na pewno zyskać fanów wśród nowych czytelników. „Wiek magicznego myślenia” to zestaw esejów, które naświetlają czytelnikom zasady działania charakterystycznych dla czasów rozwiązań – i które nie poddają się prostym odczytaniom. Tu nie liczy się tylko wiedza wyniesiona z bezpośrednich wyjaśnień, tu olbrzymie znaczenie ma jakość warstwy tekstowej, humor i prywatność. Amanda Montell nie tylko pisze o zjawiskach – sama tworzy i wpisuje się w zestaw ludzi kreujących rzeczywistość, którą chce uchwycić. Warto.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz