Tako, Toruń 2026.
Strach
Gdyby pod domem nie pojawił się czarny pies, członkowie rodziny Nadziejaków nie musieliby się mierzyć z własnym strachem – rosnącym w sposób zupełnie niezrozumiały dla odbiorców. Bo przecież nie ma się czego bać, przynajmniej według czytelników: zwierzę nie wygląda na groźne, a że znalazło się pod domem – to o niczym nie świadczy. Nikomu nie zrobiło krzywdy. Jednak wyobraźnia potęguje lęki i nagle okazuje się, że czarny pies staje się potworem według kolejnych domowników. Musi się pojawić ktoś, kto będzie w stanie przełamać obawy i udowodnić wszystkim, że nic strasznego się nie dzieje.
Levi Pinfold uświadamia odbiorcom, jak wygląda podkarmianie własnego lęku – pielęgnowanie go sprawia, że owładnięci nim nie potrafią już się wyzwolić z więzów, które sami na siebie nałożyli. A wszystko za sprawą zupełnie dosłownego przykładu. Czarny pies symbolizuje wszystkie budzące grozę zjawiska – a strach odczuwają nie tylko dzieci, ale również dorośli. I to najbardziej dziwi: wszyscy, którzy powinni zapewniać bezpieczeństwo i spokój na co dzień, ulegają panice – a czarny pies w ich relacjach staje się coraz większy i coraz bardziej groźny. Dzieci nie mają jeszcze takich uprzedzeń, mogą więc okazać się bohaterami i uratować cały dom, oddalając lęk. Levi Pinfold proponuje książkę, która jest napisana w stylu opowieści ludowej, przekazu z charakterystycznymi powtórzeniami formalnymi – tak, żeby przyciągnąć uwagę dzieci i żeby zaprosić je do śledzenia historii. Czarny pies to bohater, który nie ma na początku szans na zaprezentowanie swoich zalet – jeśli wszyscy się go boją i odrzucają jako źródło koszmaru, nie będą w stanie go poznać. Jeśli go nie poznają – nie będą umieli docenić. I tak Levi Pinfold daje poważną nauczkę nie tylko swoim bohaterom, ale też dzieciom, które będą odbiorcami tej historii.
Narracja uproszczona, rytmizowana i pozbawiona zbędnych słów wolna jest od wniosków – te wyciągną sami czytelnicy. Ale niezwykle ważnym elementem książki są obrazki. Jeden – wielkoformatowy – prezentuje wnętrza domu Nadziejaków i całą scenografię wydarzeń, a także – pokazuje akcję. Z kolei przy tekście pojawiają się drobne rysunki w sepii – wybrane motywy, zamieniane na znaczki i wskazówki. Dzięki temu można już na początku zaintrygować maluchy, a także zasugerować im wejście w baśniowy świat. Ilustracje w tej publikacji bardzo dobrze harmonizują z tekstem – są niezbędne, żeby móc przenieść się do świata nie do końca poważnego, trochę absurdalnego i przedstawiającego w metaforycznym ujęciu mierzenie się z własnymi ograniczeniami. Co ciekawe, nie ma tu akcji w klasycznym rozumieniu, liczy się przede wszystkim pokazywanie, co czują bohaterowie – i jak się to przekłada na ich zachowania i wzajemne relacje. Nie oznacza to, że odbiorcy będą się nudzić podczas lektury – raczej dadzą się zaskoczyć pomysłem na opowieść. „Czarny pies” to książka przepiękna, klasyka pokazana w sposób atrakcyjny dla dzisiejszych maluchów i dla ich rodziców – jest tu zestaw motywów i rozwiązań charakterystycznych dla literatury czwartej sprzed dekad – a przecież tomik będzie konkurencyjny na rynku wydawniczym. Warto zatem docenić fakt, że tak przygotowana książka przedstawiana jest obecnie najmłodszym i pozostaje mieć nadzieję, że na długo zagości w domach.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz