Rebis, Poznań 2026.
Dawne czasy
Michał Wójcik nagrywa program o zamkach i pałacach – przygląda się tym ruinom, po których zostały tylko wspomnienia i tym budowlom, które – niszczone w kolejnych ustrojach i sytuacjach politycznych – teraz zyskały nowych właścicieli i szansę na kolejne życie. Sprawdza, co takiego jest w zamkach i pałacach, że rozpalają wyobraźnię czytelników – i przedstawia im szereg ciekawych miejsc z Polski. „Tańczący z zamkami, czyli subiektywny przewodnik po zamkach, pałacach i dworach” to książka wypełniona fotografiami (warto uważnie czytać podpisy, bo oprócz przedstawiających stan faktyczny zdjęć, mamy tu czasem i wizualizacje – pomysły, jak miejsce mogło wyglądać w przeszłości, albo jak będzie wyglądać, kiedy już zakończy się jego remont). Autor książki rozmawia z właścicielami ruin i odrestaurowanych zamków, wypytuje o plany i pomysły na miejsce, za to kompletnie nie zamierza rozmawiać o kwotach – więc jeśli kogoś interesuje koszt odnowienia zamku, będzie musiał zasięgnąć wiedzy z innego źródła. Ale tu dowie się, z jakimi wyzwaniami przyjdzie mu się mierzyć i jakie nieoczekiwane pułapki mogą go czekać.
Autor podróżuje do różnych miejsc w Polsce, przedstawia ciekawostki historyczne – tak, żeby odbiorcy mieli przynajmniej nikłe pojęcie o tym, co ukształtowało dane miejsce i jak przeszłość może się odzwierciedlać w zamku. Czasami tropi ślady legend, częściej jednak trzyma się konkretów – i podpowiada, czego można się spodziewać. Zwykle zamki i pałace mają być przez nowych właścicieli zamieniane na hotele i ekskluzywne pensjonaty, ale czasami rzeczywistość modyfikuje te zamierzenia – zwłaszcza wtedy, gdy nieoczekiwanie odkryje się cenny fresk. Nowym właścicielom zwykle zależy na tym, żeby udostępniać turystom odnalezione skarby – wpisują więc w przyszłą działalność także możliwość zwiedzania zamków, przynajmniej tam, gdzie to możliwe. Nie wszyscy chcą restaurować zamki od zewnątrz, niektórzy właśnie w rozpadających się murach czy bluszczach porastających zabudowania widzą wielki atut – i również wykazują się sporą dozą wyobraźni, żeby ocalać to, co dla innych byłoby problemem. Zamki to historie – i tych Michał Wójcik odbiorcom nie szczędzi. Potrafi opowiadać lekko i z humorem, a ponieważ nie zamierza tworzyć monografii zamków, a jedynie rodzaj reklamy swojego programu – wciąga czytelników w relacje wyjątkowe i za każdym razem inne. To wielka siła tej publikacji, można ją potraktować jak przewodnik turystyczny na przyszłość, można sprawdzić, jakie zamki i pałace pojawiają się w pobliżu – albo jak udało się ocalić ruiny i odbudować fortyfikacje. Nie ma tu dwóch identycznych historii, tak samo jak nie ma dwóch wspólnych narracji, ta książka ani przez moment nie będzie odbiorców nudzić. Podróż z Michałem Wójcikiem to mnóstwo anegdot i ciekawostek, spotkania z interesującymi ludźmi i opowieść o tych, którzy nie boją się marzyć, za to pragną ocalać historię dla potomnych. W takim ujęciu można faktycznie zarazić się miłością do przeszłości i szukać przejawów historii w najbliższym otoczeniu – tu pojawiają się bez przerwy ludzie, którzy postanowili zrobić coś dla lokalnej społeczności (i dla siebie samych): pomysły na biznesy, które wcale nie muszą wypalić – to dowód odwagi i pasji.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz