Christian Tielmann: Już umiemy mówić tak i nie

Media Rodzina, Poznań 2026.

Grupa

W serii Mądra Mysz pojawia się nowy cykl – cykl Już umiemy. To coś, co warto przedstawiać dzieciom, żeby przekonały się, czy mają już takie same umiejętności jak kilkuletni bohaterowie. Tomik „Już umiemy mówić tak i nie” dotyczy samoświadomości, a nie logopedycznych talentów – tu liczy się podejmowanie decyzji w zgodzie ze sobą i bez względu na zdanie otoczenia. Tosia, Igor, Franek i Sara to czworo przyjaciół z przedszkola. Lubią spędzać razem czas i starają się wypracowywać takie rozwiązania, które satysfakcjonują wszystkich. Zależy im na tym, żeby każdy czuł się dobrze i był usatysfakcjonowany działaniami – chociaż zdarza się, że trzeba postawić na swoim. I nagle okazuje się, że mnóstwo powodów do niesnasek znika, kiedy jest się wyczulonym na potrzeby i ograniczenia drugiego człowieka. Dzień w przedszkolu to doskonała okazja do tego, żeby przekonać się, że każdy potrzebuje czegoś innego. Jedni wybierają malowanie, innych to nudzi i wolą budowanie wież. Podobnie jest na podwórku po deszczu: ktoś chce skakać po kałużach albo chodzić boso po mokrym piasku, ktoś inny nie zamierza się brudzić albo chce pozostać w kaloszach, chociaż nowo powstająca grupa wymagałaby ze względu na tytuł podporządkowania się reszcie. Do tego dzieci wiedzą już doskonale, że mają prawo do decydowania, co dzieje się z ich ciałami: nikt nie może ich dotykać, głaskać czy przytulać bez ich zgody. Takie postawy też ćwiczą podczas zabaw. Z reguły nie ma problemu z zaakceptowaniem innego zdania w grupie – wszyscy są wyrozumiali i w końcu chcą się razem bawić. Ale zdarza się, że czyjeś „nie” nie zostanie zaakceptowane – i większość będzie mieć rację. Takie scenki też podawane są najmłodszym odbiorcom – żeby nauczyli się, że wolność ma swoje granice.

„Już umiemy mówić tak i nie” to książeczka bardzo przyjemna. Przede wszystkim wciąga dzieci w doświadczenia ich rówieśników – i rozbudza ciekawość. Chociaż wszystko podporządkowane jest edukowaniu najmłodszych, to liczy się też możliwość uczestniczenia we wspólnej zabawie. Bohaterowie błyskawicznie trafiają do przekonania odbiorcom – a to sprawi, że bardzo łatwo będzie przyswoić sobie wskazówki i porady. Od czasu do czasu na obrazkach pojawia się postać spoza fabuły, za to z serii – Mądra Mysz. Ona wtrąca ciekawostki, albo zadaje pytania, które pozwolą odbiorcom zastanowić się nad własnymi potrzebami.

Christian Tielmann wykorzystuje swoje ogromne doświadczenie w tworzeniu historyjek w cyklu. Lena Heger dodaje wyraziste ilustracje. Strona graficzna jest tu również istotna – bo nadaje lekkości opowieści. Przyjemnie się tę książkę ogląda – ale równie przyjemnie śledzi się zasady, jakie dzieci ustalają we własnej grupie, żeby wszystkim było przyjemnie, wygodnie i bezpiecznie. „Już umiemy mówić tak i nie” to publikacja cenna i potrzebna na rynku literatury czwartej.