Kropka, Warszawa 2026.
Wyznanie
W tomiku, który napisał Mark Sperring, a zilustrowała Alison Brown, nie ma mowy o fabule czy o wymyślnych przygodach mysich bohaterów. Szczęśliwe myszki z okładki będą po prostu przerzucać się wyznaniami miłości i zastanawiać się nad tym, co oznacza „zawsze” – to pojęcie abstrakcyjne, które jednak w wersji bajkowej zaczyna nabierać konkretnych kształtów i zakresów. Dzięki temu dzieci będą mogły wiedzieć, jak wyrażać uczucia i przekomarzać się z czytającymi wraz z nimi rodzicami. Bo przecież o miłość na linii rodzice – dziecko tutaj chodzi – a to sprawi, że maluchy nie odrzucą takiej lektury. „Zawsze będę cię kochać” to picture book o sporym formacie. Alison Brown zadbała o to, żeby rozkładówki były bardzo barwne i bardzo urocze dla kilkulatków – obrazki dopowiadają coś, czego nie ma w krótkiej rymowance i co nie ma szans się znaleźć w opowieści tekstowej – to znaczy relację myszek, które spędzają wspólnie czas. Siedzą na kamieniu nad wodą, chodzą po łące i podziwiają motyle albo chmury, budują sobie szałas z patyków – a wszystko to w rytm pór roku i zmieniających się pór dnia. Bez względu na to, jaka jest pogoda i jakie otoczenie, myszki przekomarzają się co do tego, jak długo będą się kochać. Jeśli dzieci prześledzą ilustracje, mogą podziwiać między innymi budowanie piramidy z owoców jarzębiny albo układanie się do snu w jaskini – to wszystko zasługuje na odrębny komentarz i wprowadza sympatyczną, rodzinną atmosferę, książka świetnie nadaje się do czytania przed snem – maluchy z pewnością docenią kojący rytm i bajkowe obrazki. Nie ma tu zbyt wielu detali, które odciągałyby uwagę od sedna historii – w tle co najwyżej pojawiają się drobne zwierzątka i one mogą pomagać bohaterom w codziennych zajęciach czy wyzwaniach – ale to wszystko. Same obrazki są stworzone tak, żeby sugerowały ręczne tworzenie, a nie komputerowe i bezduszne grafiki – przywołują na myśl coś, co można łatwo powtórzyć, albo po prostu podziwiać.
„Zawsze będę cię kochać” to książka, która pomaga w wyznaniach miłości zapewniających bezpieczeństwo i poczucie bliskości. Tutaj nie ma motywów szarpiących nerwy czy choćby podbijających fabułę, bo nie ma fabuły – całość zamyka się w jednym wyznaniu, potrzebnym najmłodszym. I jest to publikacja prosta, ale zrealizowana bardzo ładnie, nastawiona na wytłumaczenie dzieciom tego, co często umyka: gra, którą podejmują bohaterki, przypomina, jak ważne jest mówienie bliskim o swoich uczuciach i zapewnianie o miłości. Wszyscy tego potrzebują i wszyscy na to czekają. Picture book tego rodzaju z pewnością przypadnie do gustu najmłodszym, którym to rodzice będą czytać przed snem.
